Hubertustunnel | Achtergronden bij de Hubertustunnel

Op deze pagina vind je informatie over het nut van de aanleg van de Hubertustunnel, de bouwlocaties en het meetsysteem dat bij het boren wordt gebruikt.

Waarom is de Hubertustunnel nodig?
Nu rijden er elke dag zo’n 26.000 auto’s, vrachtauto’s en motoren over de Waalsdorperweg. De gemeente Den Haag heeft laten berekenen dat er in 2010 nóg meer verkeer over de Waalsdorperweg moet, als er nu niks wordt gedaan. Kun je het je voorstellen: niet alleen file in de ochtend en avond, maar de hele dag! Nog meer stank en geluidsoverlast. En er komt dan ook meer sluipverkeer: automobilisten die kris kras door de wijk rijden om maar niet in de file te staan. Om te zorgen dat dit allemaal niet gebeurt, is de Hubertustunnel bedacht. Hierdoor rijden straks meer dan de helft van alle auto’s, vrachtauto’s en motoren onder de grond en niet over de Waalsdorperweg.

Doordat er diep onder de grond een tunnel wordt geboord, is het niet nodig om huizen te slopen of een groot deel van het Hubertuspark weg te halen. Nu is een klein stuk van het Hubertuspark nodig om de Hubertustunnel te bouwen: het bouwterrein naast de Vrije School. Als de tunnel klaar is, komen bovenop de ingang van de tunnel weer struiken, gras en andere planten. Naast de Hubertustunnel komt een nieuw stuk Hubertuspark. De Waalsdorperweg wordt smaller (eenrichtingsverkeer), waardoor er meer ruimte is voor het park. Dit hebben we samen met de buurtbewoners, milieuorganisaties en de Vrije School bedacht. De afbeelding hieronder laat zien hoe het Hubertuspark er in de toekomst uit gaat zien.

De Hubertustunnel begint bij de Landscheidingsweg, op de plek waar eerst de Kleine Alexanderkazerne stond (tegenover TNO, bij het ecoduct/fietsviaduct over de Landscheidingsweg) en komt uit in het Hubertuspark (naast de Vrije School). De Hubertustunnel wordt 1600 meter lang en bestaat uit twee tunnellbuizen, voor elke rijrichting een buis. In de Hubertustunnel geldt straks een maximumsnelheid van 50 km/uur.

Waar vinden de werkzaamheden precies plaats?
Voor de bouw van de Hubertustunnel is ruimte nodig als werkterrein en voor opslag van afgegraven grond en bouwmaterialen. Het grootste bouwterrein ligt aan de Landscheidingsweg. Hier wordt nu de schacht gebouwd, waarin de tunnelboormachine wordt neergezet. Deze schacht is 100 meter lang, 25 meter breed en 18 meter diep.
In het Hubertuspark, naast de Vrije School, ligt het tweede bouwterrein van de Hubertustunnel. Op dit bouwterrein is ook een schacht gebouwd, waarin de tunnelboormachine uit gaat komen. Deze schacht is 70 meter lang, 30 meter breed en 9 meter diep.

Om zo’n schacht te maken, worden eerst damwanden neergezet. Damwanden bestaan uit damplanken, die met een heimachine in de grond worden getrild.
Op het bouwterrein naast de Vrije School zijn in maart en april 2005 damwanden gemaakt. Toen de damwanden in de grond zaten, is de grond aan de voorkant (aan de kant van de Waalsdorperweg) weggehaald. Er is maar liefst 15.000 m3 zand weg gegraven: 700 grote vrachtwagens vol met zand.

Door het weggraven van de grond tussen de damwanden, tot 9 meter diep, komt er grondwater in de schacht te staan. Het water oefent zoveel druk uit, dat de damwanden rechtop blijven staan. Maar het water blijft natuurlijk niet in de schacht, want dan kan er niet verder gewerkt worden. Daarom worden de damwanden stevig in de grond verankerd  Vervolgens wordt het water uit de schacht gepompt. De droge schacht wordt voorzien van betonnen vloer en wanden.

Is het aanleggen van een tunnel wel veilig voor de omgeving?
Bij het boren van een tunnel komen bijna altijd kleine verzakkingen van de grond voor. Ze leveren geen problemen op, zolang ze beperkt blijven. Een speciaal meetsysteem, dat we monitoring noemen, meet 24 uur per dag de verplaatsingen van gebouwen, wegen en grond op en rond de Hubertustunnel. Op deze manier wordt de omgeving van de Hubertustunnel nauwkeurig in de gaten gehouden.

Bovenop de Hubertustunnel bevinden zich twee kazerneterreinen, de Frederik Kazerne en de Alexander Kazerne. De gebouwen die daar staan worden uitgebreid gemonitord. Op sommige plekken van het tunneltracé vindt ook monitoring van woonhuizen plaats, bijvoorbeeld op de Waalsdorperweg, de Van Voorschotenlaan en de Van der Burchlaan. Deze huizen staan niet boven op de tunnel maar op enige afstand ernaast. Ook onder de grond is meetapparatuur aangebracht. Hiermee wordt de invloed van het boren direct naast de boormachine gemeten.

Het uitgebreide monitoringsysteem start in januari 2006, een aantal maanden voor de start van het boorproces. Zo wordt het systeem getest én worden eerst de natuurlijke verplaatsingen - veroorzaakt door temperatuursveranderingen door de zon, de overgang van dag naar nacht en andersom en seizoensinvloeden - van gebouwen gemeten. Tijdens het boren van de Hubertustunnel worden elk uur metingen uitgevoerd. Het monitoren gaat na het boren nog een aantal maanden door, tot het moment dat geen invloed van het boorproces meer valt waar te nemen.

Hubertustunnel
De Hubertustunnel bestaat uit twee aparte buizen, die door vijf dwarsverbindingen met elkaar verbonden zijn. Per rijrichting zijn er twee rijstroken beschikbaar en er geldt een maximumsnelheid van 50 km/uur. Door haar lengte van 1,6 km is de Hubertustunnel de langste stadstunnel van Nederland. De tunnel wordt geboord, waardoor het groen in de omgeving wordt gespaard en er minder overlast voor omwonenden is.