Daar sta je dan, het fluitje gaat en een hoog opgeleide conducteur draait de knop om, sluit de deuren, en de trein kijkt mij gemeen na.
Net gemist, dat is vervelend…Toen ik nog even stond te balen, keerde de trein, die net uit zicht was, tot mijn verbazing terug.
De net nog zo gemeen kijkende trein glimlachte mij nu vrolijk tegemoet.
Op de informatie borden werd verzocht om niet in te stappen, enkele reizigers stapten uit.
Een irritante stem deelde mede: “ Wegens bladval op de treinrails, is treinverkeer helaas de komende twaalf jaar in de maanden september tot december niet mogelijk, onze excuses voor dit ongemak “ Ik kon wel spugen!! “ onze excuses voor dit ongemak?!? “ makkelijk gezegd, ze zei nog net niet “ Gaat u dus maar fietsen “ Nee, nog nét niet..Dat was waarschijnlijk omdat ze niet wist wat het was.
Je gaat mij namelijk niet vertellen dat de treinen met sanitair, verwarming en verlichting…NIET tegen zoiets Nederlands als bladval kunnen, dan had de Ns beter in de woestijn kunnen beginnen.
Anne-Fleur 9.3
