Al jarenlang is het traditie op de vrijeschool om elk jaar de volgende drie toneelstukken omtrent Kerstmis te vertonen; het Paradijsspel, het Kerstspel en het Driekoningenspel. De leraren laten dit gewoontegetrouw zien. Maar de laatste jaren komt er steeds meer invloed van de leerlingen zelf. Steeds vaker zijn er leerlingen te zien in het Driekoningenspel en elke keer spreken meer leerlingen de tekst van de engel mee. Bovendien gebeurt de belichting door leerlingen en tegenwoordig schminkt ook een leerling mee met de schminkgroep. Hoe zou dit nou komen? Zou dit een verandering kunnen zijn waaruit blijkt dat de vrijeschool steeds moderner wordt? Zou de betrokkenheid van de leraren jegens de leerlingen steeds groter worden? Willen de leraren nu meer een sociale band met de leerlingen? Deze tendens valt niet alleen op bij de toneelstukken, de betrokkenheid van de leraren groeit overal. Hoe zou het ook anders kunnen als leraren met leerlingen elk jaar een uitje of een kamp hebben? Meermalen per jaar zijn er activiteiten waarbij leraren de leerlingen vragen vrijwillig mee te werken, zoals schoolfeesten, activiteiten omtrent Michaël en themadagen. Dus feitelijk worden leraren gedwongen door hun eigen uitgangspunten contact te zoeken met hun leerlingen. De vrijeschool is dus niet alleen uniek door zijn speciale vakken als euritmie en extra aandacht voor kunstvakken, maar vooral door de speciale aandacht voor sociale en gemeenschappelijke activiteiten. Dit maakt onze school tot een kleine, maar zeer hechte gemeenschap waarin elke leerling zijn eigen plaats heeft en leraren en leerlingen niet als zombies langs elkaar heenlopen maar persoonlijk contact maken. Maria 11-1
Ook in de gewone lessen is er veel directer contact dan je wel van reguliere scholen hoort... natuurkunde met humor in de twaalfde klas.
|
||||||||||||






