algemeen | De geschiedenis van het Sint Hubertuspark…

Nu ook de laatste leerlingen door hebben dat er naast onze school een tunnel in aanbouw is, "oooh… wordt daarom alles afgesloten", zal ik de geschiedenis van het Sint Hubertuspark  vertellen. Voor degenen die nog niet weten waar dit park ligt: "dat is het park met die zandvlakte, pal achter onze school!", aldus een leerling in de gangen van ons gebouw.

Omstreeks 1925, twee jaar nadat onze school werd gebouwd, kwam een stuk terrein beschikbaar voor de aanleg van het Sint Hubertuspark. Omdat het oorspronkelijke duinbos als 'natuurschoon' verloren dreigde te gaan vanwege verstuiving, bedacht men dat een park dit gebied kon redden..

Vroeger, rond het tijdperk van de icoon van deze school, Rudolf Steiner, werd het park "Petit Sint Hubert" genoemd. Dit park behoort net als de Scheveningse bosjes tot het jonge duinlandschap,  gekenmerkt door veel reliëf en een matige kalkrijke bodem, misschien handig om te weten voor een aardrijkskunde proefwerk…Tot het begin van de vorige eeuw deed dit park dienst als militair oefenterrein, tegenwoordig vind je er veel wandelaars en honden die worden uitgelaten, potloodventers en leerlingen van onze school natuurlijk.

De hoge duintop met uitzicht op zee en over de stad, is niet te verklaren door een moeilijke term uit de aardrijkskunde. Deze is namelijk aangelegd in 1930 met de inzet van vele werklozen, die zo de belevingswaarde van het gebied verhoogde. Door de om zich heen grijpende lust van de gemeente om steeds meer te bouwen, is in 1968 een deel van het duinbos verloren gegaan als gevolg van de aanleg van het St. Hubertusviaduct.

De leerlingen die helemaal gek zijn van biologie, en dan vooral de flora-freaks (degene die gek van planten zijn), moeten maar eens wat vaker op onderzoek uit in dit park. Het reliëf (wanneer je niet weet wat reliëf betekent raad ik je aan goed op te letten in de aardrijkskunde les) in het Sint Hubertuspark zorgt voor veel verschillende plantensoorten. Je vindt er een aantal zeldzame en karakteristieke planten, zoals echt bitterkruid, zuurbes en duinsalomonszegel (wat voor planten dat zijn weet ik ook niet, maar de namen klinken wel interessant). Een aantal andere namen van planten en soorten bespaar ik jullie, de flora-freaks kunnen dit namelijk zelf wel opzoeken, dit is geen biologie tijdschrift.

Waarschijnlijk overleeft dit park de oprukkende verstedelijking niet, snuif daarom de, nu nog, frisse lucht van het park op. Over een aantal jaren staan op de plek, waar vroeger een rustig stukje groen te vinden was, hoge wolkenkrabbers en een casino, met verlaten tussen de gebouwen in, een stukje historie, de Vrije School…

Wiebe Waaijer