De eerste avond duurde het wel even voor de klas echt in het spel zat, de dialogen liepen wat stroef en zelfs in een liedje waren ze even de tekst kwijt, maar al snel kwamen ze echt op stoom en spatten de vonken er vanaf.
De grote lijn van het verhaal: opa heeft een auto gewonnen, de auto rijdt door de gevel van buurman/huisbaas Boordevol, opa wordt beschuldigd, Boordevol heeft eindelijk een reden om het rusthuis Klivia op straat te zetten, en de ontknoping: Boordevol bleek zelf de brokkenmaker.
De verschillen in de rolbezetting maakten dat er op de vrijdag andere accenten werden gelegd dan op de zaterdag, maar de ene uitvoering deed niet onder voor de andere. De klas beschikt over een groot aantal getalenteerde zangers en spelers (m/v), zodat het niet moeilijk bleek alle rollen te bezetten. Er was nog een overschot, zodat het aantal rusthuisbewoners was uitgebreid en een tweetal zelfgeschreven scènes bij de kapper werd toegevoegd, die overduidelijk niet uit de jaren ’60 stamden en toch niet misstonden. Knap werk.
Heel prettig was het dat de spelers telkens durfden te wachten met verder spelen tot het gelach en applaus waren weggestorven. Te vaak gaan grote delen van komisch stukken verloren doordat doorgespeeld wordt alsof er geen publiek is. Deze klas wist met het publiek te spelen.
De echte JZNZ fan werd wel op de proef gesteld door de talloze verwijzingen naar liedjes uit het repertoire die niet ten gehore werden gebracht (De jongens van de reisvereniging, We hebben een plan, Popocatepetl (Mexico), Waar moeten we naartoe). De liedjes die wel gezongen werden moesten bijna allemaal met enige kunstgrepen worden ingeleid, omdat ze niet aansloten bij het verhaal. Nou was dat bij de oorspronkelijke JZNZ verhalen ook vaak het geval, dus storend was het niet.
Het decor was schitterend, met anderhalf interieur tot in de puntjes uitgewerkt. Daar zullen heel wat uren aan besteed zijn. Een vondst was het projecteren van foto’s van opa’s van de leerlingen tijdens de hit M’n opa. Bijzonder creatief was de reconstructie van het ongeluk met de auto van opa op film. Een animatie met duplo poppetjes liet gedetailleerd zien hoe de boze buurman de auto van opaatje door zijn eigen pui reed.
Ook de aftiteling was origineel met projectie van de namen bij de spelers, waarbij Emmy en Grace van de kleding, de regisseur Oele en pianist Brakkee niet werden vergeten.
Het programmaboekje krijgt tenslotte ook een pluim. Alles stond erin en het zag er goed uit. Heel goed.

Kijk voor foto's op http://www.onderde18.vrijeschooldenhaag.nl/site/gallery/toneelstuk_ja_zuster_nee_zuster_van_klas_11.1_2007

Maartje Post