 |
 |
|||||||||||
Op 5 november 1971 woonde ik in Carré de première bij van Annie M.G. Schmidt's en Harry Banninks musical "En nu naar bed" met o.a. Jenny Arean en Frans Halsema als het verliefde paar en Mary Dresselhuys als de goede en Conny Stuart als de kwade fee. Uitgevoerd door klas 101 in de regie van Frank Oele
Wat een verrassing om deze pittige tieners van klas 101 met het mooie materiaal van deze musical in actie te zien.
De cast van vrijdagavond liet een regelrechte ontdekking zien in de persoon van Willem de Beer in de rol van Frans. Hij toonde zich een waar natuurtalent, met een goed gevoel voor timing waardoor de grappen perfect op hun plek vielen. Opvallend hierbij was dat hij met de nodige zelfspot en cynisme het personage gestalte gaf zonder een karikatuur van de rol te maken. En dat is knap, want achter de grappen zagen we de vertwijfeling en de wanhoop wanneer hij voor de belangrijke keuzes in zijn leven staat.
Eveneens zeer geloofwaardig was Caspar Bik, die als de alternatieve, gewiekste vriend van Frans, de schranderheid van dit enigszins brutale karakter behendig vorm wist te geven.
De goede en slecht fee, waarbij beiden rollen gezamenlijk door meerdere spelers gestalte werden gegeven, stonden in het gifgroen en het zoet roze contrastrijk tegenover elkaar.
Lisa Wife en Joelle van Eijk, maakten echte loeders van de kwade feeën, die als pittige bitches stevig te keer gingen.
Samen met Renée Coutinho en Srpuhi Grigorjan zag ik mijn dochter Elisa als een der goede feeën. Alle ouders zullen beamen hoe bijzonder en ontroerend het is je eigen kind in actie te zien.
De meiden uit klas 101 bleken allemaal pittige tantes te zijn, dynamisch en energiek! Complimenten dames!
Petje af ook voor de jongens. Ik moest vooral erg lachen om Daniël Baak in de rol van "Pa", zijn optreden had een soms slapstickachtig karakter.
Zo'n avond is eigenlijk ook weer een postuum eerbetoon aan Annie M.G. Schmidt. Een lied als 'Vluchten kan niet meer' heeft zovele jaren na dato nog steeds niet aan zeggingskracht ingeboet en blijft een pareltje uit het Nederlandstalige repertoire.
Helaas was het niet mogelijk om eveneens de cast van zaterdagavond te bewonderen. Maar van goede bronnen hoorde ik dat ook deze voorstelling met Job van Zelm als Frans en Hanne Waaijer als Barbara op een enthousiaste zaal mocht rekenen.
In de voorstelling zingt Willem de Beer als Frans het lied Nooit een acht, waarin hij zich beklaagt over het feit dat hij altijd met slechte cijfers beoordeeld wordt. Maar hier is hij dan Willem, voor jou en alle leerlingen van klas 101: een dikke acht! Wat heet, een tien! Henk van der Meijden Zie ook het fotoalbum van deze voorstelling
|
||||||||||||
 |
 |
  toneel / En nu naar bed
| ||||||||||||||
|
| ||||||||||||||
