Nederlands | Onze winnaar van de Inktaap 2006

Drie goede boeken, één winnaar. Het was aan ons om te beslissen welk boek dit jaar van ons de Inktaap mocht winnen. 

Het was al snel duidelijk dat er een boek was dat het niet zou worden, El Negro en ik, geschreven door Frank Westerman. Dit boek, dat het verhaal vertelt van de zoektocht naar de identiteit van een opgezette neger, was goed te lezen en zat goed in elkaar. Ninder voor ons was dat het als een verslag geschreven is, redelijk zakelijk en zonder veel emoties. Hoewel het thema erg actueel is en het zeker een goed boek is, ging voor ons de strijd verder tussen de andere twee boeken.

Specht en Zoon is het verrassende en vernieuwende boek van Willem Jan Otten. Dit verhaal, over een schilder die de opdracht krijgt de verloren zoon van opdrachtgever Specht ‘weer tot leven’ te schilderen, heeft wel een heel bijzonder perspectief; een schilderslinnen. Dit linnen vertelt vanuit zijn beperkte perspectief alles wat hij kan zien en meemaken. De spanning in dit verhaal: is Specht te vertrouwen, is zijn zoon nog in leven, is erg meeslepend. Dit nauwkeurige boek met zijn warme en toegankelijke sfeer is heel anders dan het derde boek.

De Asielzoeker van Arnon Grunberg heeft juist een grote ontoegankelijkheid over zich, wat te maken heeft met de hoofdpersoon, Beck. Dit is een moeilijke man die zich helemaal van de maatschappij heeft afgekeerd en die helemaal in zijn eigen wereldje leeft. Daardoor duurt het voor de lezer even om aan hem te wennen. Als je je echter overgeeft aan zijn absurde en soms zelfs weerzinwekkende ideeën zorgen de spanning en onverwachte gebeurtenissen ervoor dat je dóór wil blijven lezen. Grunberg weet ook op een humoristische, aanstekelijke en indrukwekkende manier met taal te spelen.

Wat te kiezen? Het boek met de beperkte visie, dat er toch voor zorgt dat alle relaties in het boek heel goed worden uitgelicht? Of het boek waarin één personage zo centraal staat dat de andere personages bijna niet aan bod komen, maar dat toch zo’n originele verhaallijn heeft en zo’n complex personage dat je, als je je als lezer hebt over hebt gegeven aan het verhaal, helemaal vastgrijpt? Het boek met de warme, menselijke sfeer of het boek met de bijna afstotende maar intrigerende sfeer? Beide boeken hadden voor ons ook nadelen. Zo was het verhaal van Willem Jan Otten, afgezien van het perspectief, niet heel erg opvallend en origineel, en overheerst een negatieve sfeer en levensvisie toch bij het boek van Arnon Grunberg.

De meningen waren verdeeld. We moesten er een nachtje over slapen en de volgende dag hebben we dan toch een beslissing genomen. Het liefste zouden we twee tweede prijzen uitreiken, want waar we het unaniem over eens waren is dat het twee goede boeken zijn ondanks hun mindere kanten. Ons laatste gesprek heeft toch een terechte winnaar opgeleverd: Jan Willem Otten wint de Inktaap wat ons betreft met het prachtige en unieke Specht en zoon .

Margriet Harmsen 12e klas