 |
 |
|||||||||||
Het huis waarin Louis Couperus in 1887 zijn beroemde Eline Vere schreef, stond/staat te koop. Er is nog steeds van alles over te doen. Het monumentale pand, een gemeentelijk monument, was te verkrijgen voor een kleine 3 miljoen euro, zo viel te lezen op de site van de makelaar in kwestie.
Louis was in 1863 aan de Mauritskade in Den Haag geboren ...
en de familie woonde aansluitend in Nederlands-Indië (Koningsplein, Batavia) en aan het Haagse Nassauplein.
Het huis aan de Surinamestraat 20, tot voor kort gebruikt door de ambassadeur van Egypte, bevat nog de marmermen en parketvloeren waarover onze grootste romancier heeft gelopen. Ook de originele plafonds, houten lambrizeringen, glas-in-loodramen en, zo liet de makelaar met veel oog voor detail weten, een ‘authentieke wc’ zitten er nog in. Er is tevens nog een ‘dienkeuken met originele servieskast‘. Het laatste Haagse adres van Couperus was aan de Noordwal, hij overleed in 1923 in De Steeg. In zijn leven was hij volop op reis, maar hij keerde veelvuldig in Den Haag terug.
Ouderlijk huis Louis Couperus staat te koop Wat als een particulier de woning aan de Surinamestraat 20 koopt? Dan verliest Den Haag een pand met grote cultuurhistorische waarde, vrezen de fans van Couperus. De Westenholz is voorzitter van het stichtingsbestuur van het Louis Couperus Museum. Dat museum zit nu in de suite van een pand aan de Haagse Javastraat, maar met afgunstige blikken kijkt het bestuur de hoek om. Daar, in de Surinamestraat, waar een borstbeeld van Louis Couperus (1863-1923) de ingang siert, staat zijn ouderlijk huis. En het is te koop. Maar de gemeente Den Haag heeft geen belangstelling. Het statige herenhuis met dertien kamers moet 2,9 miljoen euro kosten, en dat heeft cultuurwethouder Jetta Klijnsma er niet voor over. Het bestuur van het museum kreeg onlangs bij het bezoek aan het stadhuis te horen dat er geen financiële steun komt, maar wel ’morele’. „Daar hebben we niets aan”, zegt De Westenholz. „Dat was een enorme teleurstelling.” „De wethouder heeft geen idee waar ze het over heeft.” P.C. Hooftprijswinnaar en de biograaf van Couperus, Frédéric Bastet, vindt de opstelling van de gemeente onbegrijpelijk. „Dit is een unieke kans die de gemeente nooit meer krijgt. Blijkbaar heeft ze een gebrek aan zowel algemeen als Haags cultuurhistorisch besef.” Bastet, erevoorzitter van het Louis Couperus Genootschap, vertelt honderduit over de waarde van het pand aan de Surinamestraat 20, over de klassiekers ’Noodlot’ en ’Extaze’ die Couperus daar schreef, maar vooral over Eline Vere die daar werd ’geboren’. Deze debuutroman, dat eerst als feuilleton in Het Vaderland verscheen, maakte de Hagenaar op slag wereldberoemd. Bastet: „Op de Groot Hertoginnelaan staat zelfs een beeld van Eline Vere, een hoofdpersoon uit een boek nota bene!” De stad Den Haag is doordrenkt van de schrijver, maar het huis dat zijn vader liet bouwen in 1884 gaat verloren voor het publiek, vrezen de ’Couperianen’. Het pand is nu nog van de Egyptische staat; sinds 1926 woont daar de ambassadeur. De oorspronkelijke marmeren en parketvloeren liggen er nog in en de plafonds en houten lambriseringen zijn origineel. „Egypte vindt het huis in een te vervallen staat”, zegt makelaar Ineke van Mechelen. „Officieel wil ik er natuurlijk een goede prijs voor hebben, maar als je diep in mijn hart kijkt hoop ik dat dit cultureel erfgoed blijft behouden.” Het pand is te groot om alleen als Couperusmuseum te dienen, geeft Bastet toe. „Maar je kunt er ook kamermuziekconcerten en lezingen geven. Als een projectontwikkelaar ermee aan de haal gaat is het, plat gezegd, naar de klote. Dan komen er appartementen in.” En dan wordt de zonnige kamer waar Eline Vere werd geboren, verbouwd tot speelruimte voor rijke Haagse kinderen, zo vreest het genootschap. Door Bart Zuidervaart Bron: Trouw
|
||||||||||||
 |
 |
  Nederlands / Huis te koop - de adressen in Den Haag van Louis Couperus
| ||||||||||||||
|
| ||||||||||||||
Louis’ vader John Ricus Couperus, voormalig raadsheer in Nederlands-Indië, liet het bouwen. In 1884 kon de familie erin, het jaar waarin Louis ook zijn eerste gedichtenbundel Een lent van vaerzen publiceerde.
