Voor het klimaat was 2006 het jaar van Al Gore en de weerrecords. ... Het zogeheten prisoner’s dilemma...verklaart waarom een milieubewust individu het moeilijk heeft: hij ontzegt zich van alles maar ziet daar nauwelijks het voordeel van omdat anderen gewoon doorgaan met consumeren en vervuilen. .... De Verenigde Staten hebben zand in de machine gegooid. Het is niet alleen Bush, het is nagenoeg de hele Amerikaanse politiek. De Senaat constateerde dat als China of India niet binnen twintig of dertig jaar mee zou doen aan een wereldwijde aanpak, het niet zou gaan lukken. En sprak toen uit dat de VS zich nooit aan regels zouden binden zolang die twee landen niet meededen. .... Men durfde onder die onzekerheid het eigen bedrijfsleven niet te benadelen.” .... We doen weinig met biomassa omdat de milieubeweging dat vies vindt, of slecht voor de derde wereld. Zon of wind nemen geen hoge vlucht omdat men denkt dat ze geen substantiële bijdrage kunnen leveren... Allereerst moet de consument doordrongen raken van de ernst van het probleem. Daarna kun je hem met allerlei middelen tot ander gedrag bewegen, met prijsprikkels bijvoorbeeld. .... Het is een complex probleem, ....en complexiteit is de vijand van goed beleid. „Goed bedoelde pogingen om de laatste automobilist tegemoet te komen, maken het beleid onwerkbaar.” ....Het tempo van energiebesparing moet omhoog. Er zijn bijvoorbeeld ingrijpende beslissingen nodig op het gebied van de mobiliteit. We vinden het heel gewoon dat iedereen zich de hele dag van hot naar her verplaatst, maar dat houdt een keer op. Het zal een keer pijn gaan doen. Het is heel relatief hoor; de kosten om de klimaatverandering te bestrijden bedragen maar één of twee procent van ons inkomen. Maar als wij dit soort beslissingen al niet kunnen nemen, wie zijn wij dan om China of India eisen op te leggen?” .... De kern van het probleem is de eenzijdigheid waarmee consumenten worden voorgelicht. Mensen willen het enerzijds beter hebben dan hun buurman en staan van de andere kant onder enorme druk van commerciële reclame. Meer, meer, klinkt het, maar niemand krijgt te zien wat de gevolgen zijn van dat consumptiegedrag. Daar kan geen Postbus 51-spotje tegenop....
Zie verder Trouw
|
||||||||||||






