|
Literatuur China |
|
De laatste jaren neemt het aantal door Chinezen geschreven boeken dat in Nederland verkrijgbaar is gigantisch toe. Veel van deze boeken zijn geschreven door in het westen verblijvende Chinezen maar ook de beschikbaarheid van boeken geschreven in China neemt flink toe. |
| In 1949 nam Mao in China de macht over. Het was meteen voor een lange tijd gedaan met de literaire vrijheid. Tijdens de periode van de Culturele Revolutie (1965-1969) werden vele schrijvers vervolgd en bloeide de 'onthullende literatuur'. Vooral in de jaren tachtig zouden de schrijvers alsmaar kritischer worden. Tot de censuur opnieuw toesloeg en andermaal vele auteurs vervolgd werden. Velen zijn gevlucht naar het buitenland. |
|
Mao's beroemde Rode Boekje. Dit boekje met de bekende rode plastic kaft werd massaal onder de aanhangers van Mao en de jonge Rode Gardisten verspreid en diende als symbool van de culturele Revolutie en de trouw aan Mao. De inhoud bestaat uit meer dan 400 citaten van Mao uit allerlei geschriften van hem, hoofdzakelijk genomen uit publicaties tussen 1924 en 1949.
het Rode Boekje door C. Schepel, A.W. Bruna & Zoon, 1967 |
 |
|
| Lao She (pseudoniem voor Shu Qingchun 1899-1966) Een van China's meest prominente moderne schrijvers. Geboren in Beijing als zoon van een arme paleiswacht, die tijdens de bokseropstand in 1900 om het leven was gekomen. Van oorsprong was Lao She onderwijzer en leraar Engels, later universitair docent. Hij leefde in Engeland van 1924 tot 1929. Hij schreef een aantal korte verhalen, komische romans en toneelwerken. Tot zijn meest bekende werken behoort de roman "De riksjarenner" uit 1937 (Chinese titel: "Luotuo Xiangzi" ="Kameel Xiangzi"). Dit boek werd ook verfilmd. Lao She had linkse sympathieën, maar heeft zich nooit tot het marxisme bekeerd. Zoals vele linkse intellectuelen vestigde hij zich na 1949 in de Volksrepubliek.Lao She werd een van China's eerste prominente slachtoffers van de uitwassen van de Culturele Revolutie. Naar verluid - de feiten staan nog niet vast - moest Lao She zich in 1966 verantwoorden tegenover Rode Gardisten tijdens een massabijeenkomst in Beijing. Thuisgekomen van deze vernedering vond hij zijn huisraad alsmede al zijn manuscripten vernield. Hierop pleegde Lao She zelfmoord door zich in een vijver van het park bij de Verboden Stad te verdrinken. |
|
Het boek Luotuo Xiangzi is in 1936–37 in afleveringen in een tijdschrift verschenen en in 1979 in het Nederlands vertaald als De riksjarenner Het gaat over de riksjaloper Xiangzi met de bijnaam Kameel, die ernaar streeft door zuinigheid en hard werken zijn eigen riksja te kunnen kopen en daarmee eigen baas te zijn. Alleen wordt hij door samenloop van omstandigheden en achteraf gezien verkeerde beslissingen steeds in zijn ambitie gefrustreerd. Xiangzi’s fatsoen gaat er hoe langer hoe meer onder lijden en de eens zo trotse jonge knul raakt uiteindelijk aan lager wal. Er is getwist over de boodschap die Lao She met deze roman zou hebben gehad. De simpele riksjaloper is het slachtoffer van de keiharde nieuwe Chinese maatschappij, zeggen sommigen. Xiangzi is het slachtoffer van zijn eigen individualisme, volgens anderen: Lao She zou hiermee een oproep doen tot collectieve actie, als antwoord op de misère van het Chinese volk en daarmee zou deze roman een voorbode zijn van zijn latere communistische propagandastukken.
Meer ...? http://www.digischool.nl/ckv1/literatuur/china/literatuur_china.htm |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Vaklokaal CKV-1 digitale school |
